سیدمحمد خاتمی در واکنش به حقوقهای غیرمتعارف مدیران:

مسوولان نظام از ملت پوزش ‏بطلبند

در جامعه ای که انقلابش الگو گرفته از روح اسلام عزیز و برآمده از جان عدالت خواه و ‏تعالی طلب ایرانی است و الگوی نظام مردم سالارش راه و رسم امام علی معرفی شده است، ‏همانگونه وجود فسادهای گوناگون و سوء استفاده های هزاران میلیاردی مصیبت است، ‏دریافتهای این چنینی بعضی از مدیران ، درحالیکه بخش قابل توجهی از جامعه ی ما گرفتار ‏تنگدستی و مشکلات معیشتی و تنگناهای فراوان است و از جمله کارگرانش احیاناً با تازیانه ‏نواخته می شوند و معلمانش شرمسار فرزندان و بستگان خویش اند و ... به هیچ وجه قابل ‏پذیرش هیچ وجدان آگاه و آزاده ای نیست آنچه رخ داده است منشأش هر که و هر زمان باشد ‏زشت و محکوم است.‏ در جامعه ای که انقلابش الگو گرفته از روح اسلام عزیز و برآمده از جان عدالت خواه و ‏تعالی طلب ایرانی است و الگوی نظام مردم سالارش راه و رسم امام علی معرفی شده است، ‏همانگونه وجود فسادهای گوناگون و سوء استفاده های هزاران میلیاردی مصیبت است، ‏دریافتهای این چنینی بعضی از مدیران ، درحالیکه بخش قابل توجهی از جامعه ی ما گرفتار ‏تنگدستی و مشکلات معیشتی و تنگناهای فراوان است و از جمله کارگرانش احیاناً با تازیانه ‏نواخته می شوند و معلمانش شرمسار فرزندان و بستگان خویش اند و ... به هیچ وجه قابل ‏پذیرش هیچ وجدان آگاه و آزاده ای نیست آنچه رخ داده است منشأش هر که و هر زمان باشد ‏زشت و محکوم است.‏   سیدمحمد خاتمی، رییس بنیاد باران در یادداشتی به یاد مولی امیرالمومنین(ع) و شبهای قدر ‏در واکنش به خبر دریافت های بالای پاره ای از مدیران پیشنهاد کرد: مسئولان بالای نظام از ‏پیشگاه ملت پوزش خواهی کنند متن کامل این یادداشت بدین شرح است:‏   ‎ یادداشت نوزدهم رمضان و به یاد مولی امیرالمومنین   بسم الله الرحمن الرحیم   روزان و شبان پر برکت ماه رمضان به شبهای درخشان "قدر" رسید تا آدمی جان را ‏در دریای خروشان "نیایش" از آلودگی ها بپالاید و به زیبائیها بیاراید.‏ انسانها نوعاً در بند روز مرّگی گرفتارند، ما همه می خوریم و می آشامیم، سر ساعت به ‏کار می رویم و سر ساعت بر می گردیم و در چارچوب عادت روابط خود را تنظیم می کنیم و ‏‏... و کم هستند کسانی که با آگاهی و اختیار از بند روزمرّگی رهائی یابند و زندگی را در فرازی ‏بالاتر تجربه کنند. انسان در پرتو "تعالی" انسان می شود و چون انسان است شایسته ‏‏"تعالی" است و همگان استعداد تعالی و فرا رفتن از وضع موجود و کنده شدن از زمین ماده و ‏سر سائیدن به آسمان معنی را دارند و مهم به فعلیّت رسیدن این استعداد و خصوصیّت ممتاز ‏است. و "نیایش" بارزترین پدیداری است که آدمی "تعالی" را با آن تجربه می کند.‏ تعالی هر چند که منحصر به نیایش (و دعا) نیست. دانشمند با دانش و هنرمند با هنر و ‏فیلسوف با خردورزی خود تعالی می جوید ولی نیایش با همه اینها تفاوت دارد که اولاً ، عام و ‏همگانی است و اختصاص به گروهی و قومی و افرادی خاص ندارد، هر فرد انسانی در هر ‏مرتبت و مقام و موقعیتی این امکان را دارد که نیایش کند، ثانیاً نیایش عالیترین نوع تعالی ‏است یعنی فراز آمدن به سوی آفریدگار که زیبائی، حکمت، دانائی و کمال مطلق است و دعای ‏راستین ، خود را به سوی آن بی نهایت فرا آوردن است و خوش به حال نیایشگران بخصوص ‏در این شبهای پر ارج و بی همتا.‏ شبهای قدر امّا با یاد و نام امام علی (ع) قدر مضاعف یافته است.‏ شبهای قدر شب سرنوشت است و شبی که تا بامداد سلام و صلح و صفا است و در آن ‏فرشتگان و روح به اذن پروردگار فرود می آیند تا به انسان سلام کنند و سلام خدا را به او ‏برسانند و بهت زده در این شگفتی آفرینش بنگرند. شب قدر شب انسان است، انسانی که ‏خداوند او را به صورت خود (اگر این تعبیر روا باشد) آفریده است و به اندیشه و خرد ورزی و ‏اراده و آزادی او را ممتاز و به عشق ممتاز تر کرده است و او را بر سرنوشت خود حاکم گردانده ‏است و مگر نه اینکه خداوند آنچه را که بر قومی که می رود تغییر نمی دهد مگر آنکه مردمان ‏با آگاهی و اراده آنچه را در جان دارند تغییر دهند؟.‏ و شبهای قدر، شبهای سرنوشت است و آدمی با روی آوردن به خدا و مدد گرفتن از او ‏و تخلّق به اخلاق وی بهترین سرنوشت را برای خود رقم می زند و اگر چنین است و انسان ‏باید خود را بیابد و جان را بیاراید کدام الگو سرمشق بهتر از امام علی (ع) و زیباتر و فاخرتر از ‏شخصیت والای او است که دست مهربان خدا به جانش برکت داده است و در دامان پیامبر ‏اکرم (ص) که انسان کامل است پرورده شده است.‏ علی انسان بزرگی است که به همان اندازه که جانش از ایمان و یقین و عشق به خدا ‏سرشار است دلش لبالب از درد انسان و دغدغه نسبت به سرنوشت اوست؛ کسی که در ساحت ‏حیات اجتماعی جز به داد و عدالت نمی اندیشد و از شدت دادگری و داداندیشی در محراب ‏پرستش خدا به شهادت می رسد.‏ و چه نیازمند است انسان امروز در جهان آشوب زده و ناامن و ستم آلود کنونی به امام ‏علی که کرامت و حرمت و آزادی انسان را پاس می داشت و انسان (هر انسانی) را عزیز و ‏کامروا می خواست و در اوج قدرت از حق مردمام و مسئولیت حاکمان سخن می گفت و خود ‏آن سخن را بکار می بست و به مردمان دلیری می بخشید که خود آزادی و حرمت خود را ‏پاس دارند و حق خود را از حاکمانی (که رضایت مردم شرط حاکمیّت مشروع آنان است) ‏بستانند و امام علی (ع) در همین روزها و شبها قربانی خشم افراطیان خشونت گرا و انسان ‏ستیز شد.‏ و دریغا و دردا که امروز جهان بشری از دو سو با افراط و و تندخوئی و خشونت طلبی ‏روبرو است. از یکسو با کسانی و قدرت هایی که انسانها را در بند می خواهند و از جمله با ‏‏"اسلام هراسی" و در واقع انسان ستیزی در پی تامین منافع نا مشروع خود هستند و از سوی ‏دیگر آنان که به هر نام و نشان و بدتر از همه به نام اسلام ، سر میبرند و آتش کین می ‏افروزند و انسان را ذلیل و ناآگاه و بی ارداه می خواهند و بر طبل تفرقه در جهان اسلام می ‏کوبند و تنور اسلام هراسی را گرم و سوزان نگاه می دارند و چهره درخشان اسلام رحمانی و ‏انسانی را مشوّه می کنند و بیش از همه با تشیع علوی که جان مایه اش عدالت و عقلانیت ‏است دشمنی می کنند و شگفتی ندارد اگر اینان مورد حمایت مدعیان مرتجع و آلوده جهان ‏اسلام و نیز اسلام ستیزان فزون طلب باشند یا دست کم وجود افراط گرایان خشونت طلب ‏مورد سوء استفاده و توجیه سیاستهای ناروا باشد.‏ و اینک که از عدالت و انسان خواهی امام علی (ع) سخن به میان آمد جا دارد به پدیده ‏زشتی که این روزها چهره نموده است اشارتی داشته باشم یعنی اعلام خبر دریافت های ‏بالای پاره ای از مدیران در جمهوری اسلامی.‏ در جامعه ای که انقلابش الگو گرفته از روح اسلام عزیز و برآمده از جان عدالت خواه و ‏تعالی طلب ایرانی است و الگوی نظام مردم سالارش راه و رسم امام علی معرفی شده است، ‏همانگونه وجود فسادهای گوناگون و سوء استفاده های هزاران میلیاردی مصیبت است، ‏دریافتهای این چنینی بعضی از مدیران ، درحالیکه بخش قابل توجهی از جامعه ی ما گرفتار ‏تنگدستی و مشکلات معیشتی و تنگناهای فراوان است و از جمله کارگرانش احیاناً با تازیانه ‏نواخته می شوند و معلمانش شرمسار فرزندان و بستگان خویش اند و ... به هیچ وجه قابل ‏پذیرش هیچ وجدان آگاه و آزاده ای نیست آنچه رخ داده است منشأش هر که و هر زمان باشد ‏زشت و محکوم است.‏ من خود گواه رنج و ناراحتی رئیس جمهوری محترم بوده ام و دستور پیگیری نیز داده ‏اند ولی جا دارد که از این پیش آمد همگی، بخصوص مسؤولان بالای نظام از پیشگاه ملت ‏پوزش خواهی کنند و نیز با قانونی کردن ساز و کار عادلانه پرداخت و دریافت به گونه ای که ‏امکان بی عدالتی از نوعی که رخ داده است نباشد و ملت به عدم تکرار آن مطمئن شود ‏آزردگی وجدان ملت برطرف شود و بالاخره اگر مدیرانی خود به این امر اعتراض داشته اند و از ‏این مبالغ برداشتی بیش از حد متعارف نکرده اند مورد تشویق قرار گیرند و مازاد را برگردانیده ‏اند یا برخواهند گرداند و دیگرانی که چنین نکرده اند ضمن بازپس گیری وجوه دریافتی از ‏همکاری با آنان در چنین سمت هایی خودداری شود.‏ سید محمد خاتمی ‏ نوزدهم رمضان المبارک 1437‏ پنجم تیرماه 1395 ‏ پایان پیام